Gespecialiseerd cliëntbegeleider IG/MZ

Het is weer een hele poos geleden dat ik mijn laatste boek schreef. Ook mijn laatste blog dateert van ruim anderhalf jaar terug. Schrijven doe ik daarentegen nog heel veel, elke dag opnieuw. Niet aan boeken en verhalen, wel aan rapportages en tot augustus van dit jaar ook heel wat verslagen.


Mijn IG/MZ avontuur begon 4 februari 2019. Ik sloeg een nieuwe weg in. Van schrijver naar verzorgende IG/MZ. Die mijlpaal heb ik inmiddels bereikt. 17 september 2020 kreeg ik bericht dat ik officieel geslaagd ben. Vanaf dat moment mocht ik me verzorgende IG/MZ noemen. Die afkortingen staan voor verzorgende individuele gezondheidszorg /  maatschappelijke zorg: begeleider specifieke doelgroepen.

Het speldje op het plaatje hiernaast, krijgt elke IG'er. Ik ben er trots op dat ik het heb gehaald. Inmiddels ben ik alweer begonnen met het vervolg: EVV'er. Eerste verantwoordelijke verzorgende. Wat inhoudt dat ik de spil in het web rondom een cliënt ben. Het eerste aanspreekpunt. Een verdieping van het werk als IG'er: gespecialiseerd cliëntbegeleider IG. 

Het werken in de zorg schenkt mij veel voldoening. Me elke dag in mogen zetten om de oudere medemens te ondersteunen en een menswaardige oude dag te kunnen bieden, is heel dankbaar werk. Het vergt een hoop inzet, inlevingsvermogen en naastenliefde, maar je krijgt er heel wat voor terug. Heel veel van wat het werk inhoudt, heb ik op het Summa in Eindhoven geleerd, de rest leerde en leer ik iedere dag nog bij in de praktijk. 

Geen dag is hetzelfde bij Joris Zorg. Vooral sinds maart is er heel wat veranderd door corona. De eerste lockdown vroeg veel van de bewoners van ons verzorgingstehuis, hun familieleden en van ons als verzorgenden. Wij zijn die eerste periode gelukkig zonder besmettingen doorgekomen. 

Inmiddels mogen familie en vrienden al weer enige tijd op bezoek in het tehuis komen. Al blijft voorzichtigheid geboden. Iedereen, behalve de bewoners zelf, draagt een mondkapje. Ik was en ontsmet mijn handen een hele dag en houd afstand. Altijd. Overal. Behalve als ik met onze cliënten bezig zijn. Dan is het onmogelijk om afstand te bewaren. 

Ook als ik niet aan het werk ben, bewaar ik die afstand en draag ik een mondkapje als ik ergens heen ga, zoals in winkels of ruimtes waar afstand niet altijd even gemakkelijk te bewaren is of waar het druk is. Dat doe ik om te voorkomen dat ik niets meeneem naar huis of naar mijn cliënten. Daarnaast wil ik zelf niet ziek worden. De komende tijd zullen alle handjes hard genoeg nodig zijn om de zorg te kunnen blijven leveren die onze bewoners nodig hebben. 

Ik kijk uit naar de tijd dat het weer 'normaal' wordt. Zonder corona. Als die tijd ooit terugkomt. En anders vind ik mijn weg wel in het nieuwe normaal. Dat hebben we de afgelopen maanden ook gedaan. Samen.

Blijf gezond! Denk aan elkaar en houd vol!

Hartelijke groet,

José

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Veel bekeken: